 |
|
 |
|
"De beste Belgische Boeken en Auteurs"
"Biografie en Bibliografie"
"Boeken, romans en magazines :: online bestellen en kopen"
|
|
 |
|
 |
| | |
|
|
|
|
"Hugo Claus : Biography and Books"
|
|
|
|
|
|
vlaams schrijver
|
|
Hugo Maurice Julien Claus (Brugge, 5 april 1929) is een Belgisch dichter, schrijver en schilder.
Hugo Claus publiceerde onder het pseudoniem Dorothea van Male de roman Schola nostra (1971). Hij gebruikte ook de pseudoniemen Jan Hyoens en Thea Streiner.
In 1983 publiceerde hij Het verdriet van België, dat waarschijnlijk zijn bekendste prozawerk is.
Rob de Graaf noemt hem in Toneel Theatraal "de godfather van de moderne Nederlandstalige toneelschrijfkunst". Het toneeloeuvre van Claus is zeer omvangrijk: 35 oorspronkelijke stukken en nog eens 31 vertalingen en bewerkingen van Engelse, Griekse, Latijnse, Franse, Spaanse en Nederlandse toneelstukken en romans.
Het eerste stuk, De getuigen, dateert van 1952, en hoewel de stroom toneelwerken iets minder frequent lijkt te zijn geworden, is zij nog steeds niet beëindigd. In dat eerste stuk bepaalt hij al onmiddellijk het thema waaraan hij meer dan veertig jaar trouw is gebleven en dat als een rode draad door al zijn stukken loopt: 'begeerte'. Het is een natuurlijke impuls die eeuwenlang aan de teugels van geloof en moraal is gelegd. De lichamelijke begeerte werd gekoppeld aan de voortplanting, terwijl begeerte buiten het huwelijk verboden werd.
Aanvankelijk verwees Claus naar het katholicisme, later voegt hij hieraan verwijzingen naar de Griekse en Romeinse mythologie toe.
Tot het beste van Claus' oeuvre behoren met name die stukken waarin zijn gespannen verhouding tot Vlaanderen tot uiting wordt gebracht. Dat gebeurt in Een bruid in de morgen (1955), een klassieker inmiddels, maar ook in Suiker (1958), Vrijdag (1969) en Interieur (1971). Het zijn stukken waarin stof, uitwerking en inspiratie in zeldzaam evenwicht zijn.
Hugo Claus wordt al jaren genoemd als een kandidaat voor de Nobelprijs voor literatuur.
|
| |
|
|
