| |
|
|
|
|
| |
|
 |
|
 |
|
"De beste Belgische Boeken en Auteurs"
"Biografie en Bibliografie"
"Boeken, romans en magazines :: online bestellen en kopen"
|
|
 |
|
 |
| | |
|
|
|
|
"De slag van Waterloo : Biography and Books"
|
|
|
|
|
|
De Slag bij Waterloo (18 juni 1815) was de laatste veldslag van Napoleon Bonaparte. Het werd gevochten bij het dorp Waterloo ten zuiden van Brussel. Wellington’s leger versloeg de Fransen en dit werd het einde van Napoleon’s rol als Keizer der Franse
|
|
De Slag bij Waterloo (18 juni 1815) was de laatste veldslag van Napoleon Bonaparte en het Franse leger. Het gevecht vond plaats bij het dorp Waterloo ten zuiden van Brussel, België.
Drie legers waren betrokken bij de veldslag; het Franse Armée du Nord, een multinationaal leger onder leiding van Wellington, en een Pruisisch leger van Blücher. Napoleon’s leger bestond uit 72.000 mannen en 346 vuurwapens. Arthur Wellesley (later de hertog van Wellington genoemd) leidde een geallieerd leger van Britse, Nederlandse en Duitse troepen met 68.000 mannen en 156 vuurwapens. Twee en half Pruisisch legerkorps, of 48.000 mannen onder gezag van Gebhard von Blücher, verschenen op het laatste moment op het slagveld.
In juni 1815 maakte Napoleon zijn opmars in België en koos ervoor om het leger van Wellington aan te vallen in plaats van af te wachten tot ze zich zouden verenigen met het Pruisische leger en Frankrijk binnen zouden vallen. Wellington trok terug om zijn legers op te stellen bij Waterloo en zou het gevecht aan gaan mits Blücher hem een korps zou sturen. Anders zou Wellington terugtrekken naar Brussel.
Waterloo was een sterke positie. Het bestond uit een lange richel van oost naar west met een laagliggende baan langs de top. Het Franse leger stelde zich op de helling van een andere richel in het zuiden. Wellington’s leger kon niet worden gezien door de Fransen behalve zijn schermutseling en artillerie. Vanwege de regen stelde Napoleon zijn aanval op Waterloo enkele uren uit. Dit gaf Blücher de tijd om te ontsnappen aan het achtervolgende Franse leger en richting Wellington te trekken.
De slag begon rond 11.30 uur met een onsuccesvolle aanval op Hougoumont, een kasteelboerderij in het westen van het slagveld. De aantocht van het Pruisische leger zorgde ervoor Dat Napoleon een deel van de Keizerlijke Garde naar het oosten. Om 13.00 uur barste Napoleon’s ‘Grand Batterie’ uit in een bombardement op het geallieerde centrum, maar dit had weinig effect omdat de Britten achter de heuvelkam stonden. Hulp van de Pruisen in het oosten kwam in de middag. De geallieerde legers en de Pruisen deden een tegenaanval op Napoleon’s leger en rond 8 uur ’s avonds waren de Fransen verslagen.
De Fransen hadden 25.000 doden en gewonden en 9.000 mannen waren gevangen genomen. Wellington’s leger telde 15.000 slachtoffers en Blücher's rond de 8,000. Napoleon treedde af als keizer een paar dagen na zijn nederlaag en een paar weken later werd hij gevangen genomen en verbannen naar het verlaten eiland Sint Helena, waar hij in 1821 stierf. Het Verdrag van Parijs werd getekend op 20 november 1815 en Lodewijk XVIII kwam weer aan de macht.
Het terrein van het slagveld is nu niet meer hetzelfde als in 1815. De Leeuw van Waterloo (Butte du Lion) staat op een kunstmatige heuvel als herdenkingsmonument op de plek waar de Prins van Oranje gewond is geraakt tijdens de Slag bij Waterloo. Er was bijna 300.000 kubieke meter aarde nodig om de 40 meter hoge heuvel op richten. Deze aarde is afgegraven van andere gedeelten van het slagveld, inclusief Wellington’s heuvelkam. Wellington bezocht het veld jaren later en klaagde: ‘Ze hebben mijn slagveld bedorven!’
Vanwege de grote rol in Europa en de geschiedenis van de wereld, heeft de Slag bij Waterloo een belangrijke plaats in de militaire geschiedenis en is vaak genoemd in populaire cultuur. Waterloo is ook een algemene term geworden voor een beslissende, definitieve nederlaag.
|
| |
|
|
|
|
