|
|
|
Aldo Rossi (1931-1997) was een Italiaanse architect bekend om zijn tijdloze ontwerpen. Hij was een van de meest invloedrijke architecten sinds de jaren ’60 van de vorige eeuw en de aanstichter van Rationele architectuur (Tendenza). Hij verwierf internationale bekendheid in theorieën, tekeningen en architectuur. Aldo Rossi werd omschreven als ‘een dichter die toevallig ook een architect was’.
Aldo Rossi werd geboren op 3 mei 1931, in Milaan, Italië. Zijn vader bestuurde de Rossi fietsfabriek die opgericht was door zijn grootvader. In 1949, begon Rossi aan de Polytechnische Hogeschool in Milaan, waar hij tien jaar later afstudeerde aan de faculteit Architectuur. Tegelijkertijd begon hij te werken voor het design tijdschrift Casabella-Continuità en werd er redacteur in 1961.
Rossi publiceerde een erg invloedrijk boek in 1966; ‘The Architecture of the City’. In dit boek opperde hij een continuïteit tussen architectuur en stadsontwerp. Hij betoogde dat een stad bestudeerd en gewaardeerd moet worden als iets dat gedurende een lange tijd gebouwd was. Uit deze theoretische basis groeiden tijdloze ontwerpen die altijd deel uit maakten van de stad, in plaats van een storing waren.
Een van zijn meest bekende projecten is de begraafplaats van San Cataldo, Modena. Terwijl hij in een ziekenhuis herstellende was van een auto ongeluk, begon hij begraafplaatsen te zien als steden van de doden en raakte geïnspireerd om de begraafplaats te ontwerpen waarmee hij een eerste prijs win in 1971.
Teatro del Mondo is een ander bekend ontwerp van Aldo Rossi. Dit drijvende theater werd ontworpen voor de 1980 Biënnale in Venetië. Het 250 zetels en werd in de zee gesleept naar Punta della Dogana.
In 1981 publiceerde Rossi zijn tweede boek; ‘A Scientific Autobiography’, waarin de persoonlijke en poëtische aspecten van architectuur werden benadrukt. Het boek is een memorandum van architecturale projecten en Rossi’s persoonlijke geschiedenis, en het beschrijft de belangrijkste literaire en artistieke invloeden op zijn werk.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw werden in Italië projecten op grotere schaal gebouwd en ontving Rossi vele commissies van buiten zijn geboorteland. Enkele van zijn werken uit deze periode zijn; de Rauchstrasse appartementencomplex (1983-1985) en de Sudliche Friedrichstadt huizen complex (1981-1988) in Duitsland. Het Carlo Felice Theater in Genoa (1983-1990), Casa Aurora in Turijn (1984-1987), en Centro Torri in Parma (1985-1988), allemaal in Italië. En Hotel Il Palazzo in Fukuoka, Japan (1987). Deze prestaties werden erkend in 1990 toen Aldo Rossi de prestigieuze Pritzker Prijs voor de architectuur won.
In 1995 begon Aldo Rossi aan een ontwerp voor een bungalowpark van 300.000 vierkante meter voor Walt Disney. Het 250 miljoen dollar dorp in Italiaanse stijl langs de kust van Newport zou gondola’s hebben in kanalen, 650 condominiums, verscheidene tennisbanen, een golfbaan en Romeinse aquaducten die in zwembaden uit zouden lopen.
Aldo Rossi werkte niet alleen aan architectuur, maar ontwierp ook meubelen en huishoudelijke artikelen. Vandaag de dag kan met een Rossi horloge dragen, zitten in een Rossi stoel, koffie drinken uit een Rossi koffiepot en eten van Rossi porseleinen serviesgoed.
Aldo Rossi stierf op 4 september 1997 tijdens een auto ongeluk.
|
