|
|
|
Christo Vladimiroff Javacheff, beter bekend als Christo, werd geboren op 13 juni 1935 in Bulgarije. Hij studeerde Kunst in Sofia en Wenen voordat hij naar Parijs verhuisde in 1958. Christo begon zijn bekende inpakken van voorwerpen vlak na zijn aankomst in Parijs. Hij begon met kleine voorwerpen als blikjes en flessen. Zijn eerste werk (jan. 1958) was een leeg verfblikje omwikkeld in canvas, verbonden en gekleurd met verf en lijm. Later pakte hij ook auto’s in en bedekte winkelruiten. Hij verpakte zijn voorwerpen met papier, plastic of stof.
In 1958 ontmoette Christo Jean-Claude die op dezelfde dag in hetzelfde jaar als Christo was geboren. Zij zou zijn vrouw worden en ook zijn zaken- en kunstpartner en fotograaf. Sinds 1961 zijn de meeste van Christo’s vertoningen samenwerkingen met zijn vrouw. Zij vinden het dan ook belangrijk om als kunstenaars samen genoemd te worden.
In 1961 bedekte Christo olievaten met zeil en bond ze samen in de haven van Keulen. Later volgden het eerste grote project van het echtpaar, lege olievaten die een steegje blokkeerden (Rideau de Fer). Dit tijdelijke monument was een uitdrukking tegen de Berlijnse Muur en maakte Christo bekend in Parijs.
Na het bedekken van olievaten, winkelruiten en zelfs levende modellen, volgden omgevingen (Wrapped Air and Wrapped Trees). Aan het eind van de jaren zestig begon het duo openbare gebouwen in te pakken. Het Zwitserse kunstmuseum, de Kunsthalle in Bern, gaf de kunstenaars hun eerst kans om een gebouw in zijn geheel in te pakken. Het project kostte 2.430 vierkante meter verstevigd polyethyleen, 3.050 meter nylon touw, zes dagen en hulp van elf bouwvakkers. Het gebouw werd na een week weer uitgepakt.
Steeds grotere projecten volgden. Om ere en paar te noemen: Valley Curtain in Colorado 1970-72, Surrounded Coast in 1983, Running Fence in California 1972-76, Wrapped Walk Ways in Missouri 1977-78, The Pont Neuf Wrapped in Parijs, 1975-85, The Gates at Central Park, New York in 2005 en Reichstag in Berlijn 1971-95.
Wrapped Reichstag, voormalig zetel van een democratisch Duits parlement, representeerde 24 jaar inspanning in de levens van de kunstenaars. Ze ontmoetten honderden Oost- en West Duitse ambtenaren en kregen geen toestemming voor het inpakken van het historische gebouw tot in 1994 nadat Duitsland was herenigd. Nadat Christo’s tijdelijk kunstwerk weer van het gebouw was gehaald begon de Duitse overhead met een plan om het gebouw aan te passen voor het gebruik van een nieuw herenigd Duits parlement.
Alle kunstwerken zijn in zijn geheel gefinancieerd door de artiesten. Om een voorbeeld te noemen, het project ‘Umbrellas’ kostte in totaal 26 miljoen dollars. Het geld wordt verkregen door de verkoop van voorbereidende studies, tekeningen, ontwerpen en schaalmodellen samen met eerdere werken en originele steendrukken. Het echtpaar accepteert geen sponsoring.
In het algemeen worden Christo’s projecten steeds groter en ‘ingewikkelder’. Het planningsproces wordt erg moeilijk, vooral in verhouding tot de uiteindelijke tijdsduur dat het voorwerp ingepakt blijft. Maar originele bezoekers aan het kunstwerk kunnen het effect van de omgeving nog lang nadat alle materiaal is verwijderd navoelen. Christo en Jeane-Claude veranderen de realiteit met hun kunstwerken.
|
